Op woensdag 19 november trokken we met een groep collega’s naar het transitiehuis in Leuven. We waren benieuwd naar hun manier van werken en naar de gelijkenissen en verschillen met de gevangenissen en detentiehuizen waar De Rode Antraciet actief is.

 

Onze delegatie werd warm ontvangen door Leen Muylkens, die met haar stichting De Kansenfabriek het transitiehuis in Leuven – en binnenkort ook in Hamme – uitbaat. Samen met twee medewerkers gaf ze ons een boeiende en uitgebreide inkijk in hun werking. Ook enkele bewoners schoven aan voor het gesprek, wat het geheel nog betekenisvoller maakte.

 

Voor een volledig overzicht van hun aanpak verwijzen we graag naar de website van De Kansenfabriek, maar hieronder delen we alvast enkele indrukken die bij ons zijn blijven hangen:

 

• Een thuisgevoel bij het binnenkomen. De sfeer in het huis is warm en huiselijk. Bewoners en personeel vormen er zichtbaar één gemeenschap. Vertrouwen en veiligheid staan centraal — de klassieke detentiecontext voelt hier opvallend ver weg.
• Sterke focus op re-integratie. Bewoners krijgen ruimte voor autonomie, maar worden tegelijkertijd aangesproken op hun verantwoordelijkheden. Die balans blijkt een krachtig uitgangspunt.
• Een nabij en mensgericht team. Medewerkers staan dicht bij de bewoners en hanteren een benadering die vertrekt vanuit menselijkheid. Problemen worden meteen bespreekbaar gemaakt, en men zoekt samen naar oplossingen.
• Regels vanuit vertrouwen. Uiteraard zijn er afspraken en kaders, maar die worden niet afgedwongen via sancties. Het draait eerder om duidelijke verwachtingen en wederzijds vertrouwen.

 

Het bezoek liet interessante indrukken na en gaf ons veel stof tot nadenken over hoe detentie en re-integratie ook anders vormgegeven kunnen worden.

 

Meer info: de Kansenfabriek : Positieve re-integratie van kwetsbare doelgroepen.